'Als ik u ooit vergeet, Jeruzalem, mag mijn rechterhand verdorren.' Zes personages zwerven 's nachts door een stad.
Hervertelling van het Oude Testament zoals alleen Saramago dat kan. In deze geestige en confronterende roman stelt José Saramago dat god de mens helemaal niet begrijpt, en dat de mens god ook niet begrijpt.
Weer typisch een juweel van Agualusa. Het is het jaar 2020 in Luanda, de hoofdstad van Angola.
In 1744 verscheen in Amsterdam een Portugees boek dat bijna een eeuw eerder, in 1652, was geschreven door de jezuïet Padre António Vieira.
Opium, alcohol, cocaïne, cannabis, mescaline, ether en lsd: al eeuwenlang experimenteren kunstenaars met roesopwekkende middelen, nieuwsgierig naar en gefascineerd door de effecten ervan op de verbeelding.
In dit zowel humoristische als ironische verhaal neemt Saramago ons in zijn typische, vloeiende stijl mee naar de zestiende eeuw, naar de tijd van de Portugese koning Dom Manuel i, onder wiens bewind Portugal de wereld veroverde.
De hoofdpersoon, Violeta, is een dikke vrouw die de kost verdient met de verkoop van ontharingscrème en aanverwante artikelen.
In september 1975, bijna anderhalf jaar na de Anjerrevolutie, schaart een familie van groot grondbezitters zich rond het sterfbed van de oude patriarch.
Op het sterfbed van haar moeder krijgt Laurentina Manso, een Mozambikaanse die in Lissabon woont, te horen dat ze geadopteerd is.
Dit boekje is er voor iedereen die het werk van António Lobo Antunes al kent, maar zich wil verdiepen in de achtergrond ervan.