Net als andere grootheden uit de wereldliteratuur (Marlowe, Goethe, Thomas Mann) was ook Fernando Pessoa gegrepen door de geschiedenis van Faust, de man die naar alles streefde en niets overhield.
Ruim drieënhalf jaar geleden verscheen de zesde papieren editie van ons digitale literaire tijdschrift Zuca-Magazine, de dichtbundel Ik heb de tijd op je naam laten vallen – vrouwenstemmen uit Portugal.
In Meester van de trommels keert de gelauwerde auteur José Eduardo Agualusa terug naar zijn geboortegrond om een alternatieve, antikoloniale werkelijkheid te creëren die ons helpt begrijpen hoe veelvormig de geschiedenis van een land is, hoe een land ontstaat – en uiteindelijk verloren gaat.
Opera der doden beschrijft het leven van Rosalina, de laatste nazaat van een familie van grootgrondbezitters, die samen met haar stomme dienstmeid in een groot oud herenhuis woont in een stille Braziliaanse provinciestad.
Op 26 april 1916 hulde een jonge Portugese dichter zich in een Parijse hotelkamer in een smoking, slikte vijf flesjes strychnine en ging op bed liggen.
Het verhaal in De omvang van de wereld wordt verteld door vier personages (stemmen).
Portugese familiesaga, bildungsroman en romance ineen, over de ondergang van een adellijke Portugese familie, door een van de grootste schrijvers van de negentiende eeuw.
Deze roman, die zich afspeelt op een eiland voor de Braziliaanse kust, wervelt op een caleidoscopische manier door de afgelegen gesloten gemeenschap die veel complexer is dan de schijn doet vermoeden.
De Muur voorbij. Berlijnse fado – inclusief de poëtische fotografie van Ana Carvalho – vertelt het leven van de anderen, maar dan anders. Geen (n)ostalgie, geen achterafsprookje, maar een ooggetuigenverslag.