Álvaro de Campos – In de stilte van de nacht In de stilte van de nacht, wanneer alles niets is en de geluiden die de stilte bevat de stilte zelf zijn, denk ik aan jou, dan, alleen bij mezelf, stilstaand reiziger op weg naar God, denk ik zinloos aan jou. Al wat voorbij…
Angola Vijftig. Die nacht droomde Lídia over de zee. Een diepe, doorzichtige zee vol trage wezens die gemaakt leken van hetzelfde weemoedige licht als je hebt in de schemering. Lídia wist niet waar ze was, maar ze wist wel dat die wezens kwallen waren. Het eerste wat ze zag toen ze haar ogen opende…
Camões schreef veel, heel veel over de liefde. Veel eerbetoon, veel huldeblijk, veel sentiment – maar ook veel keerzijde, ergernis en wrevel. Uit die laatste portefeuille hier op zijn dag, 10 juni 2025, twee staaltjes. Met zang van Amália Rodrigues, want ja, het is allemaal fado hè? En de foto’s zijn van Ana Carvalho. 1…
Fernando Pessoa ‘Faust – een subjectieve tragedie’ (work in progress) Faust (in de kroeg): Ik heb geen ziel meer. Ik heb haar uitgeworpen en in dit kabaal voel ik leegte waar ik een ziel had… Ik ben uitsluitend iets buiten mijzelf, uitsluitend bewust dat ik niets meer ben… Ik hoor bij het crapuul en nachtbrakersgilde,…
In de vroege ochtend van 25 april 1974 klonk er een lied op de radio, Grândola vila morena, dat het startsein gaf tot een nagenoeg geweldloze revolutie onder leiding van een groep jonge officieren, de MFA, Movimento das Forças Armadas, ‘Beweging van de Strijdkrachten’, om het dictatoriale bewind van Salazar ten val te brengen. Die datum,…
Tiendaagse terugkeer naar wat niet meer is, de DDR. Enkele losse indrukken in twee afleveringen. Deel 2 Personages, personen en Pessoa – Dresden, Berlijn en Görlitz ‘Op het station geen Ana te zien en ik zoek overal, vrees al dat ze de trein heeft gemist, tot Miguel ineens tussen een groep mensen door…
Op mijn verzoek heeft Ekkehard Mann een aantal fragmenten van ‘De Muur voorbij – Berlijnse fado’ vertaald in het Duits. Die fragmenten volgen hier. …
Tiendaagse terugkeer naar wat niet meer is, de DDR. Enkele losse indrukken in twee afleveringen. Deel 1 Drie Lokführer, een aalmoezenvisser en de Leipziger Buchmesse De mensen bewegen zich door de straten en over pleinen alsof ze figuren zijn in een kathedraal van Johannes Bosboom of Pieter Saenredam: klein en onbeduidend in een door…
Ricardo Domeneck De bange huid heelt: en herbegint 1. die verwarring in ’t begin, vork die niet in de mond past en het eten valt op een verschrikt bord; het glas van het water stoot tegen je tand. Je keel steekt zijn handen uit van lust. 2. Het klamme katoen tegen mijn…
Aan denken over hoe het vroeger was, toen al wat is nog te gebeuren stond, kleeft iets precairs: je maakt een cirkel rond door lang vervlogen jaren met wat pas gebeurd is in verband te brengen – lont voor ’n felle brand die onder hemd en jas woedt waar het hart bonkt…